Recent nieuws 2026
03 juli 2026
Delta Music Belgium bestaat 31 jaar!
Dit is eigenlijk een aanvulling bij mijn vorige post van 30 juni 2026, want ik hield nog iets achter de hand speciaal voor vandaag...
Eerst en vooral is vandaag een verjaardag want Delta Music Belgium bestaat vandaag dag op dag 31 jaar. Dit wil zeggen dat deuren geopend werden op 03 juli 1995, maar het bedrijf zelf (dat toen nog Delta Music heette) bestaat administratief gezien officieel al sinds 03 mei 1995.
Het eerste wat er vandaag verandert is dat het Delta Music Belgium logo op alle webpagina's terug wijzigt van het logo met de vermelding "30 YEARS ANNIVERSARY" naar het standaard Delta Music Belgium logo:
En het tweede wat wijzigt is de foto van de Control Room op de 3 index pagina's van deze website:
Deze foto had ik dus nog achter de hand gehouden, een foto genomen met een groothoeklens:
Het is uiteraard geen weergave van de werkelijkheid maar het oogt wel indrukwekkend :-) En het toeval wil dat de voet van de schemerlamp bijna perfect rond de 2 linkse Genelec luidsprekers (Lrs en Ls) kromt terwijl die schemerlamp ial vele jaren op exact dezelfde plaats en in exact dezelfde gekromde houding staat. Ik vind dan ook dat deze foto zijn plaats op de index pagina's zeker verdient.
Maar... tegelijkertijd ben ik geen voorstander van groothoeklenzen voor interieurfotografie want een ruimte lijkt altijd veel groter en dieper dan ze werkelijk is. Ik vind dat dit de kijker doelbewust op het verkeerde been zetten is in plaats van zoveel mogelijk de realiteit te willen tonen. Daarom vertrouw ik ook nooit foto's op immo sites + ik ken wel wat geluidsopnamestudio's die in werkelijkheid een pak kleiner zijn dat hun groothoekfoto's je doen geloven...
Deze foto staat ook op de pagina met foto's van de studio maar ik heb er heel doelbewust bij genoteerd dat de foto werd genomen met een groothoeklens zodat iedereen die daar de foto ziet weet dat het perspectief vervormd is. Om deze reden heb ik alle andere foto's van de Control Roomook heel bewust met een standaard fotolens gefotografeerd om wel de werkelijkheid te tonen (nu ja, de foto's werden genomen met een iPhone 16 Plus dus dat is slechts een kwestie van een andere instelling te kiezen in plaats van werkelijk fysieke lenzen te moeten wisselen).
Misschien dat ik hier en daar nog groothoekfoto's ga nemen, bv. in de Recording Room om de volledige wand met gitaren op 1 foto te kunnen tonen, maar toch ga ik er spaarzaam mee omspringen om geen onrealistische verwachtingen te creëren.
Oh ja, om nog even terug te komen op mijn vorige post, hier zie je dus wel de de rand van de rugleuning van de driezitsbank tussen de achterste Lrs en Rrs luidsprekers. Dus om nog even te vergelijken:
Het is toch echt wel een wereld van verschil, klaar voor nog vele jaren!
30 juni 2026
Soms moet je de dingen eens omkeren...
om alles plots in het juiste perspectief te zien...
Wijzigingen in de Control Room
(met nieuwe foto's)
Ik start deze post met een vraagje: wat zie je op de onderstaande, wat oudere foto's van de Control Room?
Ongeveer in het midden van de Control Room staat de Roland V-Piano met daarboven de Roland JUPITER-80 en daarboven de Waldorf QUANTUM MK2. De totale hoogte van deze 3 drielaagse opstelling is 127 cm en is het eerste wat opvalt als je de Control Room binnenstapt want er valt echt niet naast te kijken. Wat je echter niet kan zien op de bovenstaande foto's is dat er achteraan in de Control Room voor het raam tegen het gordijn nog een zwarte lederen driezitsbank staat die 190 cm breed is...
Deze opstelling is historisch zo gegroeid, dit is een foto uit 2015:
Dit is de achterkant van de Control Room en dat was toen mijn synthesizer hoek, links onderaan kan je de glimmende rand van de zwarte lederen driezitsbank zien. Achteraan op de foto zie je de Ls (Left surround) luidspreker, toen was dat een kleine Genelec 8130A, nu staat daar op exact dezelfde plaats een veel grotere Genelec 8341A. En vooraan zie je uiteraard de grote Roland V-Piano met daarboven de Roland JUPITER-80.
Heel die synthesizer hoek is met de tijd verdwenen en werden op maat gemaakte JASPERS keyboard racks voor de wanden geplaatst:
De zwarte lederen driezitsbank is voor het raam blijven staan, de Roland V-Piano met daarboven de Roland JUPITER-80 zijn ook blijven staan en in 2018 is er nog een Waldorf QUANTUM bovenop gekomen die in 2023 vervangen werd door de Waldorf QUANTUM MK2. En tot februari 2026 stonden de klavieren er nog... stevig in de weg...
Het is bizar eigenlijk, communiceren met klanten die in de driezitsbank zaten was niet zo voor de hand liggen want ik moest steeds tussen of over de klavieren heen kijken om oogcontact te kunnen maken en ik veronderstel dat dit voor de klanten meestal ook niet al te aangenaam was. Maar ik was het al sinds 2018 zo gewoon en stond er eigenlijk niet bij stil dat dit allesbehalve een goede of klantvriendelijke opstelling was.
Maar... het was wel zo dat deze opstelling heel praktisch was om op de klavieren muziek in te spelen want zoals je op de eerste foto al kon zien had de klant als die zelf iets wou inspelen (of ik) wel een zeer goede beluistering:
Dat kwam door de twee Genelec 8351A monitors op de grote statieven die daar specifiek voor voorzien waren (rood omcirkeld op de foto). Maar na de upgrade naar Dolby Atmos Music 9.1.6 beluistering ondervond ik al snel dat die Genelec 8351A monitors nog weinig zin hadden, omdat de 5 monitors die de 5 in 5.1 vormen (L + C + R + Ls + Rs) opgewaardeerd waren van Genelec 8331A monitors naar 8341A monitors en de L + R nu ruimschoots de twee oude Genelec 8351A monitors konden vervangen. Ik heb de 8351A's en hun statieven dan ook verwijderd wat meteen ook een veel beter algemeen beeld geeft + de 2 kleine Genelec 8320A monitors die bovenop de vintage Yamaha NS-10M's stonden heb ik verhuisd naar de V-Drums Room omdat deze ook overbodig geworden zijn in de Control Room.
En wat werd er dan 'omgekeerd' of juister gezegd 'omgewisseld en omgekeerd'? Inderdaad, de gestapelde klavieren met de zwarte lederen driezitsbank, dat ik daar letterlijk nooit eerder aan gedacht had!
Enkele foto's zeggen meer dan duizend woorden:
Als je nu in de Control Room binnenstapt heb je meteen een overzicht over de gehele ruimte en staan de Roland V-Piano met daarboven de Roland JUPITER-80 en de Waldorf QUANTUM MK2 net als alle andere klavieren tegen de wand geplaatst (of bijna tegen het raam in dit geval).
De zwarte lederen driezitsbank staat nu veel dichter naar het midden van de ruimte wat de communicatie met klanten uiteraard veel makkelijker en directer maakt + een klant kan nu ook eenvoudig even plaats nemen in een Herman Miller Aeron Classic stoel om kritisch te beluisteren. Want het is namelijk zo dat je zittend in de driezitsbank niet bepaald het perfecte geluid te horen krijgt want de Dolby Atmos Music 9.1.6 beluistering is gekalibreerd om correct te klinken op de zogenaamde 'sweet spot' wat letterlijk een witte bol in het tapijt is, zoals je op deze foto uit 2012 kan zien:
En om het helemaal duidelijk maken heb ik ook het plan van de Dolby Atmos Music 9.1.6 beluistering erbij genomen en de driezitsbank mee op het plan geplaatst:
Alle luidsprekers die op statieven staan (dit zijn de 9 monitors die de 9 in 9.1.6 vormen) staan opgesteld op de cirkel rond de bol (= het middelpunt van de cirkel) en de driezitsbank overlapt diezelfde cirkel met zijn achterste hoeken, hij staat namelijk exact tussen de achterste Lrs (Left rear surround) en Rrs (Right rear surround) luidsprekers. Dus qua beluistering is de positie van de driezitsbank inderdaad allesbehalve ideaal maar dat was ook helemaal niet de bedoeling (maar in ieder geval toch al veel beter dan toen de driezitsbank nog voor het raam stond).
Maar het belangrijkste is voor mij toch het veel ruimtelijk gevoel dat je nu hebt wat heel duidelijk wordt op onderstaande overzichtsfoto's. De eerste is hoe het was en de tweede foto werd genomen na de omwisseling met de rand van de rugleuning van de driezitsbank net niet zichtbaar:
Het lijkt misschien wat stom en weinig betekenisvol, maar deze omwisseling is in werkelijkheid van een even grootteorde als de upgrade naar Dolby Atmos Music 9.1.6 beluistering, no joke!
En dit terwijl ik er sinds 2018 letterlijk tegenaan zat te kijken, hoe bizar is dat?...
31 mei 2026 (aangevuld op 15 juni 2026)
Nieuwe aanwinst in mijn collectie
hardware synthesizers en MIDI controllers:
Expressive E - Osmose CE 61
MPE Midi Controller
Op deze MPE MIDI Controller heb ik lang gewacht, of juister gezegd, velen samen met mij hebben lang gehoopt dat deze door Expressive E ontwikkeld zou worden... en het is ook gebeurd!
Expressive E is een Frans bedrijf dat vooral bekend voor de Osmose, hun MPE polyfonische synthesizer zoals hieronder te zien is:
De Osmose kwam op de markt in 2023 en is een 24-stemmige MPE synthesizer met 49 toetsen die in 2025 gevolgd werd door een versie met 61 toetsen (de originele Osmose werd vanaf toen aangeduid met de naam Osmose 49). De ingebouwde digitale synthesizer in de Osmose is de EaganMatrix van Haken Audio die ook ingebouwd zit in de Haken Continuum MPE MIDI Controllers en is dus geen sound engine die Expressive E zelf ontwikkeld heeft.
Ik heb de Osmose vanop afstand gevolgd want ik vond het speciale MPE klavier zéér interessant, maar de digitale EaganMatrix synthesizer spreekt mij helemaal niet aan omdat ik al een Waldorf Quantum MK2 synthesizer heb die ik beschouw als de beste, meest uitgebreide en meest gebruiksvriendelijke digitale hardware synthesizer die er op de markt is. Dit terwijl de EaganMatrix in essentie een software synthesizer op een DSP chip is die bedoeld is om met een Haken Continuum MPE MIDI Controller te werken en daardoor nodeloos complex is + de EaganMatrix kan enkel met de 'Haken Editor' op een externe computer geprogrammeerd worden wat het helemaal een plugin maakt i.p.v. een gebruiksvriendelijke hardware synthesizer met veel knoppen.
Een bijkomend probleem is dat de Osmose weliswaar een MPE synthesizer is met MPE klavier maar dat de MPE data die gegenereerd wordt als je op het klavier speelt in de eerste plaats bedoeld is om de EaganMatrix synthesizer in de Osmose aan te sturen en niet om via MIDI uit te sturen. Het aansturen van een externe MPE compatibele synthesizer of plug-in gaat niet bepaald vlot want daarvoor werd de Osmose eenvoudigweg niet ontworpen.
Samengevat kon ik het dan ook nooit voor mezelf verantwoorden om een Osmose aan te kopen want de minpunten waren voor mij altijd veel groter dan het enige pluspunt: het speciale MPE klavier (dat dan wel gevangen zit in een zwarte doos want de Osmose is geen MPE MIDI Controller).
Maar daar komt dan de gloednieuwe Expressive E Osmose CE in beeld want de 'CE' in de naam staat voor... 'Controller Edition'!
Heel eenvoudig uitgelegd heeft Expressive E de ingebouwde EaganMatrix synthesizer verwijderd en alles wat ontbrak om van de Osmose een échte MPE MIDI controller te maken toegevoegd + ze hebben hem ook wit gemaakt i.p.v. zwart, wat ik dan weer iets minder geslaagd vind. Maar om de ene of de andere reden zijn er heel wat MIDI Controllers die wit zijn dus veronderstel ik dat Expressive E die trend gewoon gevolgd heeft. In ieder geval, je ziet hem onmiddellijk staan in de studio want het is het enige klavier met witte behuizing dat ik heb.
Expressive E heeft meteen ook 2 versies uitgebracht, de Osmose CE 49 en de Osmose CE 61:
Aangezien het hier vooral gaat om het speciale MPE klavier heb ik logischerwijze gekozen voor de versie met 61 toetsen want het is een MIDI Controller waarbij je zo min mogelijk beperkt wil worden in je mogelijkheden en al zeker niet door te weinig toetsen te hebben (+ het prijsverschil bedraagt minder dan 200 euro wat uiteraard ook helpt). Dus eigenlijk koop je best altijd de Osmose 61 tenzij je er echt de plaats niet voor hebt (het verschil in breedte tussen beide klavieren bedraagt trouwens maar 16,5 cm).
En wat maakt het MPE klavier van de Osmose/Osmose CE nu zo speciaal?
Ik ga hier niet alles tot in het kleinste detail uitleggen, daar dient de website van Expressive E voor en de vele YouTube video's, ik hou het bij een algemene uitleg en extra aandacht voor de 2 speciale functies, waarvan er eentje écht uniek is.
Dit is een afbeelding uit de handleiding:
Eerst en vooral is het in essentie een standaard synthesizerklavier met piano lay-out, dus je kan er alvast gewoon piano op spelen, iets wat bv. bij de Roli Seaboard RISE niet zo voor de hand liggend is (zie verder). Op de afbeelding zijn dit de bovenste lichtgroene pijlen en geven de zone aan waar standaard Velocity geldt (= aanslaggevoeligheid). Het is echter geen gewogen pianoklavier en daarvoor werd dit MPE klavier ook niet ontworpen, dus wil je wel heel degelijk piano kunnen spelen dan zijn er veel betere opties dan dit klavier. Het gaat hem bij de Osmose/Osmose CE vooral om wat je met elke toets meer kan doen dan wat je kan doen op een standaard synthesizer klavier met monofone of polyfone aftertouch.
Ten eerste is bij het indrukken van de toets de zone die gevoelig is voor aftertouch veel langer dan normaal, de 'travel time' is heel wat langer en deze wordt ook helemaal gescand, dit is zijn de onderste wat meer donkergroene pijlen op de afbeelding. Dus bij een standaard klavier met aftertouch moet je meestal de toets een beetje dieper indrukken om de aftertouch te activeren en is dit eerder een kwestie van aftertouch aan/aftertouch uit dan een goed controleerbare zone met verschillende gradaties van aftertouch. Bij de Osmose is deze zonde echter veel langer (of dieper, ik schat meer dan een cm) waardoor deze zone niet alleen voor zeer nauwkeurige controle over aftertouch kan gebruikt worden maar ook nog andere speelwijzen mogelijk maken (press & tap, shake, strum, note-off, zie de website van Expressive E voor meer info). Maar er zijn nog MPE compatibele klavieren die vergelijkbare mogelijkheden hebben, zoals bv. het FullTouch® keyboard op de PolyBrute 12 synthesizer van Arturia.
Ten tweede, en dit maakt de Osmose/Osmose CE werkelijk uniek, kan je als de toets ingedrukt is je er ook stevig mee heen en weer bewegen waardoor de toonhoogte wijzigt (pitch bend) of er zachtjes mee wiebelen om heel realistische vibrato effecten te verkrijgen, op de afbeelding zijn dit de horizontale rode pijlen. Dit kan trouwens met alle vingers tegelijkertijd maar elke bewegende vinger wordt wel apart geregistreerd en is dus een polyfoon effect. Je hebt dus geen 2 handen meer nodig om een pitch bend of vibrato uit te voeren (linkerhand op de pitch bender en/of modulatiewiel en rechterhand op het klavier) alhoewel op het frontpaneel nog steeds een pitch bender en modulatiewiel aanwezig zijn, maar dan in de vorm van faders (had ik nog nooit gezien).
Ik had het al eerder aangehaald, er zijn wel wat vergelijkingen te maken met Osmose CE 49 en de de Roli Seaboard RISE 2 waar ik grote fan van ben. Het zijn beide pure MPE MIDI controllers met 49 toetsen (of 'waves' en op een Seaboard) en op een Seaboard kan je ook diep doordrukken en ook wiebelen met je vinger om vibrato effecten te verkrijgen. Maar op een Seaboard spelen vraagt veel oefening, het is echt een instrument op zichzelf terwijl de Osmose CE zich toch eerst en vooral richt op mensen die standaard synthesizer klavieren bespelen.
Maar het grote verschil met de Osmose CE 49 is dat je op een Seaboard over de gehele breedte van het klavier kan glijden met alle vingers tegelijkertijd in alle mogelijke richtingen, een Seaboard is dus één reusachtige 'ribbon controller' terwijl er op de Osmose CE niet eens een gewone ribbon controller strip aanwezig is zoals bv. wel het geval is op de Arturia Polybrutes of de ASM Hydrasynth Keyboard, ASM Hydrasynth Deluxe en ASM Leviasynth. En dit vind ik toch een grote misser van Expressive E, alhoewel het de Osmose/Osmose CE nog dieper zou gemaakt hebben want die ribbon controller strip zou nog nog boven het klavier moeten komen en nu meet een Osmose CE al 30 cm diep (en een Osmose is nog een cm dieper). En dat komt uiteraard door het feit dat de toetsen extreem lang zijn omdat het scharnierpunt blijkbaar zo ver moet liggen, de toetsen zijn ongeveer 8,5 cm langer dan normaal (= het zwarte plastic gedeelte boven elke toets).
Ik moet er wel bij vermelden dat Expressive E wel heeft geprobeerd oplossing te voorzien voor het ontbreken van een ribbon controller strip door het nieuwe 'pressure glide' te voorzien waarbij je monofoon tussen 2 toetsen kan glijden en de snelheid bepaald wordt door hoe diep je de toetsen indrukt. Dit werkt op zich prima, maar valt is in de verste verte niet te vergelijken met een Seaboard waarmee je polyfoon (of juister gezegd monofoon per noot maar wel met vele noten tegelijkertijd) bv. van 6-vingerig akkoord naar 6-vingerig akkoord kan glijden wat het ideaal maakt voor het bespelen van MPE compatibele gitaren of het expressief inspelen van orkestrale arrangementen.
Dus de Osmose CE is zeker geen vervanger van een Seaboard, integendeel, ik vind ze elkaar net mooi aanvullen. Voor een deel zal de Osmose CE wel wat taken van mijn Seaboard RISE 2 overnemen omdat bepaalde partijen op de Osmose CE gewoon veel makkelijker in te spelen zijn want een Seaboard is soms echt wel moeilijk te bespelen. Maar voor sommige taken is en blijft een Seaboard ongeëvenaard.
Voor de volledigheid vermeld ik ook nog even dat de Osmose CE nog enkele functies heeft die de standaard Osmose niet heeft (maar binnen enkele maanden komt er een firmware update voor de Osmose die alle extra functies van Osmose CE aan de Osmose zal toevoegen):
- MPE arpeggiator
- Smart DAW Control
- Ctrl-E
Er zit dus nog een uitgebreide MPE arpeggiator in die akkoorden desnoods in 1000 stukjes kan hakken en je kan met je Osmose CE ook nog je DAW besturen met automatische detectie van je DAW (Ableton Live, Bitwig Studio, Cubase, Logic Pro).
Maar er is ook nog Expressive E Ctrl-E...
Technisch gezien zit dit niet in de Osmose CE maar is een gratis bijgeleverde AU/VST3 plugin die bestuurd wordt vanuit de Osmose CE. Ctrl-E wordt omschreven als een 'expressive sound platform' waarin verschillende MPE compatibele synthesizer plugins van verschillende fabrikanten aanwezig zijn:
- Dune 3 (Synapse Audio)
- Kontrast (Dawesome)
- MAP (GForce)
- Myth (Dawesome)
- Multiphonics (AAS)
- Noisy 2 (Expressive E)
- Phase Plant (Kilohearts)
- Vital (Vital Audio) - full version
- Zyklop (Dawesome) - full version
Ctrl-E bestaat uit 980 MPE presets van bovenvermelde fabrikanten en plugins waarbij het uiteraard mogelijk is de volledige versies van alle plugins aan te kopen om zelf presets aan te kunnen passen of te maken.
Dus Osmose CE heeft dan wel geen ingebouwde synth engine maar toch krijg je 9 engines met 980 MPE compatibele presets er gratis bij voor gebruik in je DAW, waarvan 2 meteen de volledige versies zijn.
Ik heb de Expressive E Osmose CE 61 nog maar heel kort in de studio dus ik kan nog niets zeggen over mijn ervaringen op langere termijn. Wat mij eerst en vooral opvalt is de bouwkwaliteit, hij weegt 11 kg en de behuizing is volledig gemaakt uit wit en zwart gelakt metaal. De originele Osmose had de reputatie niet erg degelijk gebouwd te zijn, maar daar merk ik hier niets van (maar ik kan niet vergelijken want ik heb nooit een originele Osmose van dichtbij gezien). Misschien heeft dit te maken met het feit dat de eerste modellen in China gebouwd werden en Expressive E nu een gloednieuwe eigen fabriek in Polen heeft met wellicht een veel betere kwaliteitscontrole dan in China het geval was.
Het bespelen van de Osmose CE 61 is een aparte ervaring, het zit ergens tussen een standaard synthesizerklavier en een Roli Seaboard in omdat er net als bij de Seaboard in het klavier van de Osmose/Osmose CE gebruik wordt gemaakt van siliconen waardoor er ook een bepaalde vorm van 'squishiness' aanwezig is. Maar deze voelt wel duidelijk anders aan dan de Seaboard, het doordrukken van de toetsen op de Osmose/Osmose CE voelt wat harder of taaier aan, de Seaboard is zachter en soepeler wat ik aangenamer vind omdat ik dat gevoel gewoon ben. Ik speel sowieso eerder zacht op klavieren, een echte akoestische piano is voor mij zo goed als onbespeelbaar, voor mij voelt dat echt aan als moeten hameren op een klavier en na 15 minuten moet ik opgeven met pijnlijke armen en polsen :-)
Maar het unieke doordrukken van een toets en dan horizontaal bewegen voor pitch bend of vibrato werkt bijzonder goed en is alleen zijn geld al waard want je krijgt nu een effect dat vergelijkbaar is met het spelen op een Seaboard maar zonder de nadelen van een Seaboard, het is gewoon gemakkelijker. Maar dit neemt niet weg dat een Seaboard Rise 2 qua bespeelbaarheid nog heel wat meer kan dan een Osmose CE mits je bereid bent een Seaboard te leren bespelen (wat trouwens ook geldt voor een Haken Continuum MPE MIDI Controller en alle andere exotische MPE MIDI Controllers die niet gebaseerd zijn op een piano lay-out). Maar niet onbelangrijk: ook een Osmose/Osmose CE zal je uitvoerig moeten leren bespelen om alle expressiviteit ten volle te kunnen benutten, het enige grote én unieke verschil met alle andere MPE MIDI Controllers is dat je het ook gewoon als standaard synthesizer klavier kan gebruiken!
Toevoeging op 15 juni 2026:
Ik heb al vele jaren een Roli Seaboard Rise en ik gebruik deze voornamelijk met de MPE compatibele SWAM instrumenten van AudioModeling omdat deze zeer goed samen gaan met een Seaboard. Het zijn allemaal virtuele instrumenten die hun klank genereren aan de hand van physical modelling (wiskundige modellen) in plaats van door samples weer te geven en omvatten alle klassieke blaas- en strijkinstrumenten.
Je zou verwachten dat MPE compatibele SWAM instrumenten ook prima met een Osmose CE zouden kunnen samen gaan want een Seaboard en een Osmose CE zijn beide MPE MIDI Controllers, maar dat is helaas niet het geval. De voornaamste reden hiervoor is dat de SWAM instrumenten buiten het MPE protocol ook nog een bijkomende MIDI Continuous Controller CC 11 (Expression) nodig hebben om virtueel op blaasinstrumenten te blazen en op strijkinstrumenten te strijken met een strijkstok. Een Seaboard zendt altijd en ononderbroken CC 11 uit maar de Osmose CE doet dit niet omdat dit niet behoort tot het standaard MPE protocol. Het gevolg is dat een Osmose CE officieel niet ondersteund wordt door de SWAM instrumenten maar het is niet zo dat het helemaal niet werkt. Maar je dient wat omwegen te bewandelen om toch geluid uit de SWAM instrumenten te halen met een minder bevredigend resultaat.
Ik heb al contact gehad met de technische ondersteuning van zowel Expressive E als met die van AudioModeling en volgens AudioModeling zou men samen aan een oplossing aan het werken zijn + ik kreeg ook al heel wat tips over de te bewandelen omwegen.
Maar... groot was mijn verbazing toen ik plots op de website van Expressive E volgende virtuele instrumenten vond, specifiek voor gebruik met de Osmose en Osmose CE:
Nieuw in mijn collectie virtuele instrumenten:
Expressive E - Soliste - Solo String Collection
Expressive E heeft dus zijn eigen collectie virtuele strijkinstrumenten die trouwens net als de SWAM instrumenten ook hun klank genereren aan de hand van physical modelling (wiskundige modellen) in plaats van door samples weer te geven. En ze hebben geen bijkomende MIDI Continuous Controller CC 11 (Expression) nodig om er virtueel op te strijken met een strijkstok + ze kunnen zelfs bespeeld worden vanaf een standaard MIDI klavier maar dan uiteraard met veel minder expressieve mogelijkheden dan wanneer je ze met een Osmose CE gebruikt.
De Expressive E Soliste Solo String Collection omvat 4 aparte instrumenten:
VLN.356 Viool
VLA.419 Altviool
CLO.756 Cello
DBS.1130 Contrabas
Je kan op Youtube vele video's vinden waar men de Expressive E Soliste instrumenten demonstreert met een Osmose of Osmose CE, ik heb Soliste ondertussen al enkele dagen in huis en met mijn Osmose 61 CE werken ze exact zoals te zien is in de video's. Ze zijn dus erg vlot bespeelbaar en de MPE expressie is geweldig aangezien de instrumenten specifiek ontworpen werden voor gebruik met de Osmose en Osmose CE.
Als ik de bespeelbaarheid vergelijk met de SWAM Solo Strings 3 bespeeld met een Seaboard, dan vind ik SWAM + Seaboard nog steeds de betere combinatie, maar wel moeilijker om vlot te bespelen. Ook hier is het kunnen glijden over de 'waves' een zeer grote meerwaarde aangezien dit ook iets is wat je met een echte strijkinstrumenten ook zeer goed kan door je vingertoppen te laten glijden over de toets van een viool, altviool, cello en contrabas. En ook al heeft de Osmose 'pressure glide' voorzien waarbij je monofoon tussen 2 (piano)toetsen kan glijden en de snelheid bepaald wordt door hoe diep je de toetsen indrukt, dit is echt niet vergelijkbaar met wat je met een Seaboard kan. Maar als je geen te gekke dingen wil doen dan kom je met de Soliste + Osmose ook wel aardig in de buurt maar dan op een minder natuurlijk aanvoelende wijze.
Als ik de klankkleur van de Soliste Solo String collection vergelijk met die van de SWAM Solo Strings 3 bundle dan is het eerst en vooral belangrijk te vermelden dat Soliste Solo String collection nog maar een jaar op de markt is en Expressive E ondertussen v1.0.3. uitgebracht heeft. Dit terwijl de SWAM Solo Strings al sinds 2017 op de markt zijn en AudioModeling ondertussen versie 3.12.1 uitgebracht heeft en deze dus qua physical modelling al veel verder ontwikkeld zijn dan de Soliste Solo String collection van Expressive E. Het is dan ook alleen maar logisch dat dit verschil ook hoorbaar is, de SWAM Solo Strings 3 bundle + Seaboard klinkt onmiskenbaar beter dan de Soliste Solo String collection + Osmose.
Maar... dit is vooral merkbaar als je klassieke muziek gaat spelen waarbij de klank van het strijkinstrument zo realistisch mogelijk moet zijn. Als je echter de Soliste Solo String collection in hedendaagse muziekproducties gaat gebruiken dan zijn de verschillen bijna verwaarloosbaar en wint de Soliste Solo String collection + Osmose sowieso op vlak van gebruiksgemak en de snelheid waarmee je bruikbare resultaten kan behalen. En aangezien de Expressive E Soliste Solo String collection nog maar een jaar op de markt is wil dit ook zeggen dat er nog veel ruimte is voor verbetering en verdere ontwikkeling,
En om af te sluiten nog even een foto van mijn Expressive E Osmose CE 61 op zijn definitieve plaats in de studio:
01 mei 2026
Aandacht voor minder bekende details
in de studio (én pas zeer recent aanwezig):
Ginko Design - Smart Moon Lamp
Ik heb al mijn hele leven lang een bijzondere band met de Maan... Als kind vond ik de Maan al prachtig en hoe ouder ik werd hoe intenser deze band werd... Vandaag beschouw ik de Maan vooral als een trouwe vriend die altijd aanwezig is bij alles wat ik doe en mij nooit in de steek laat...
Het maanlicht bij volle maan vind ik het mooiste licht dat er bestaat. Het is weliswaar gewoon het zonlicht dat weerkaatst wordt door het maanoppervlak, van koel wit licht als de Maan hoog aan de hemel staat of in warmere kleurtinten als de Maan laag aan de horizon staat en het licht door veel meer dampkring moet reizen om je ogen te bereiken, maar steeds is het van een betoverende schoonheid... En dat geldt ook voor 'Clair de lune' van Claude Debussy, het derde deel uit de impressionistische 'Suite Bergamasque' uit 1905 die het maanlicht zo treffend weergeeft...
Voor mij mag dat trouwens bij voorkeur dan ook nog de elektronische versie van Isao Tomita uit 1974 zijn van het album 'Snowflakes Are Dancing' want dit album heeft een zeer grote muzikale invloed op mij gehad, net zoals bv. de eerste albums van Vangelis.
En dit album was ook mijn eerste introductie tot de muziek van Claude Debussy waarvan ik nu zoveel hou, alhoewel ik toen helemaal niet wist wie Claude Debussy was want dat besef is pas vele jaren later gekomen... Het hoeft dus niet altijd het album "Switched-On Bach" van Wendy Carlos te zijn dat iemands leven veranderd heeft want daar vond (en vind ik nog steeds) niets aan, die muziek spreekt gewoon niet tot mij en ik vind de synthesizerklanken ook ronduit lelijk... En wat de muziek zelf betreft, Johann Sebastian Bach was ook helemaal geen impressionist natuurlijk en het zijn net de Franse impressionisten die mij hart gestolen hebben (met Eric Satie op kop) en dat kan weinig meer verschillend zijn dan de Duitse barokmuziek van Bach...
In ieder geval, ik heb lang gezocht naar een mooie en speciale manier om mijn band met de Maan, en in het bijzonder de volle maan, ook in de studio aanwezig te hebben. Veel verder dan een foto of een poster van de Maan kwam ik niet en door de akoestische behandeling van alle studioruimtes (achter de blauwe stof zit overal rotswol verborgen) is het sowieso al niet evident om even een kader of poster aan de muur op te hangen.
Tot ik een kleine maand geleden ter toeval een foto zag van de 'Smart Moon Lamp' van Ginko Design. Na wat online zoeken vond ik al snel enkele filmpjes en toen bleek die blijkbaar zwevende volle Maan niet alleen écht te zweven maar ook nog traag rond zijn as te draaien, ik vond het meteen geweldig. Het ontwerp is van Ginko Design uit het VK en deze bijzondere lamp werd in 2022 ook bekroond met de design 'Gift of the Year award' in het VK, dit was de foto:
Het is een LED lamp met 3 verschillende instelbare kleurtemperaturen: warm wit (2700K) neutraal wit (3500K) en daglicht (5000K), de lamp in de vorm van de Maan is 3D geprint met PLA, heeft en min of meer natuurgetrouw maanoppervlak (reliëf) en heeft in een diameter van 140 mm.
In de basis (120x120x30 mm) zitten elektromagneten die de lamp doet zweven en rond zijn as draaien en via een inductiespoel wordt de lamp draadloos van stroom voorzien (met 12V AC/DC adapter) waardoor de lamp ook kan branden. De basis is gemaakt uit hout en is verkrijgbaar in walnoot fineer, witte eik fineer en zwart hout fineer. Ik heb gekozen voor zwart hout omdat dit het beste bij het RAVEN CORE STATION meubel past.
Dat de lamp/maan rond zijn as draait zou je kunnen beschouwen als een foutje want iedereen weet toch dat je steeds dezelfde kant van de maan ziet en dat er ook een achterkant is die je nooit kan zien ('The Dark Side of the Moon' van Pink Floyd komt ergens vandaan). Maar... in werkelijk draait de Maan wél rond zijn as en wel tegen de wijzers van de klok op 27 tot 29 dagen tijd voor één omwenteling, perfect synchroon met de het draaien van de Aarde. Hierdoor staat de Maan altijd met dezelfde kant naar ons gericht wat ook wel een 'gebonden rotatie' wordt genoemd. Dit is het gevolg van getijdenwerking, een proces dat in de loop der tijd de rotatiesnelheid van Aarde en Maan heeft gelijkgetrokken. Btw, die donkere achterkant van de Maan is in werkelijkheid helemaal niet altijd donker want zowel de voorkant als de achterkant ontvangen exact evenveel zonlicht, we kunnen het zonlicht dat de achterkant van de Maan verlicht alleen niet zien omdat we de achterkant niet kunnen zien.
Maar terug naar de Smart Moon Lamp, uiteraard kwam ik er al snel achter dat er heel wat goedkope namaak versies van de Smart Moon Lamp bestaan met zo goed als altijd slechte reviews (de lamp zweeft niet, ze brand niet, knalt met grote kracht tegen de basis, enz...). De originele Smart Moon Lamp van Ginko Design heeft echter veel minder slechte reviews dus heb ik dan ook gekozen om een originele Smart Moon Lamp rechtstreeks bij Ginko Design in Honiley, Kenilworth Warwickshire (UK) te kopen.
Eens geleverd heb ik de Smart Moon Lamp uiteraard onmiddellijk uitgetest en aanvankelijk was het niet gemakkelijk om de lamp/bol te doen zweven boven de basis, maar na wat oefenen gaat dit nu zeer vlot (dit zijn niet mijn handen en niet mijn foto):
Maar eigenlijk hoef je de bol niet steeds opnieuw doen zweven want je kan de lamp niet alleen van kleurtemperatuur wisselen maar ook uitschakelen en dan blijft de bol toch verder zweven en rond zijn as draaien. Enkel als je de 12V AC/DC adapter loskoppelt knalt de plastic bol inderdaad met grote kracht tegen de basis :-)
Maar... ik heb in de machinekamer een aparte APC - SC450RMI1U - Smart-UPS SC 450VA 1U Rack/Tower 230V voor het Telenet internet modem en de netwerk switches, dus heb ik de Smart Moon Lamp daar bij op aangesloten zodat de basis van de Smart Moon Lamp ook bij een stroomuitval gewoon blijft werken. Het wordt trouwens ook in de handleiding aangeraden om de Smart Moon Lamp continue van stroom te voorzien en mocht iemand onverhoopt de zwevende bol wegnemen dan zit er een temperatuursensor in de basis die na verloop van tijd, als de onbelaste elektromagneten te warm worden, de basis automatisch uitschakelt.
Ik heb de Smart Moon Lamp nu enkele dagen in gebruik en ik vind ze prachtig mooi, dit zijn 3 foto's met de verschillende kleurtemperaturen warm wit (2700 K), neutraal wit (3500K) en daglicht (5000K - heeft in werkelijkheid geen blauwe schijn zoals te zien is op de foto):
De maanlamp zweeft inderdaad een beetje voor de (middelste) Genelec 8341A SAM Studio Monitor studio monitor maar of dit veel (echt hoorbare) negatieve gevolgen heeft durf ik te betwijfelen + als het nodig is kan ik de basis + zwevende maanlamp gewoon verplaatsen want het zweven van de bol is onverwacht stabiel dus je kan zolang de 12V AC/DC adapter aangesloten en de stroomdraad lang genoeg is er gewoon mee rondlopen zonder dat de plastic bol door het magnetisch veld breekt en van de basis zou vallen.
Er zijn bij Genko Design ook nog een 'Smart Earth Lamp' en een 'Smart Saturn Lamp' beschikbaar, hieronder beide getoond met de warme 2700K kleurtemperatuur die er wel erg geel uitziet:
Maar deze vind ik veel minder mooi want het zijn ook witte 3D geprinte bollen maar dan met het oppervlak (reliëf) van de Aarde of de planeet Saturnus met de ringen erbij, maar zonder de werkelijke kleuren te hebben. En dat is bij de Maan uiteraard wel het geval, die is daadwerkelijk wit + in werkelijkheid kan de Maan verschillende tinten wit tonen en ook dat is bij de Smart Moon Lamp mogelijk. Ik vind die 2022 'Gift of the Year award' die Ginko Design in het VK gekregen heeft dan ook meer dan dubbel en dik verdiend!
Had ik het alleen maar enkele jaren vroeger geweten :-)
En voor wie het niet mocht doorhebben, het is vandaag inderdaad volle maan... En om helemaal juist te zijn de eerste volle maan van deze maand want er zijn er uitzonderlijk 2 volle manen met nog een volle maan op 31 mei...
Hier nog 3 foto's van mijn Smart Moon Lamp van Ginko Design, nogmaals met de kleurtemperaturen warm wit (2700 K), neutraal wit (3500K) en daglicht (5000K). Ik vind deze lamp toch bijzonder mooi... en dan zie je ze nog niet zweven en traag rond zijn as draaien...
02 april 2026
Aandacht voor minder bekende details
in de studio:
'Propere stroom' met
en 
Toen mijn studio nog in Mortsel gelegen was tussen 1995 en 2011 had ik veel last van storingen op het stroomnet. Soms was dit in de vorm van kleine spanningsvallen over langere periodes, bv. geen 220 V meer halen tussen 18u en 20u als iedereen aan het koken sloeg, maar meestal waren dit tikjes en storende geluiden die zich via het stroomnet verplaatsten. Er is heel wat kleine en grote industrie rond Antwerpen en in Mortsel zelf had je de grote fabrieken van Agfa. Telkens er ergens een grote machine werd aangeschakeld zag je het licht even dimmen en hoorde je een tik in de luidsprekers en dat gebeurde vele keren per dag. Of dit nog steeds zo is weet ik niet, maar ik had toen in ieder geval al wel een duidelijk besef van wat 'vuile stroom' was en hoe hinderlijk dit was voor een geluidsopnamestudio.
Dus toen ik in 2011 naar Sint-Truiden verhuisde en daar een geheel nieuwe studio kon bouwen heb ik vanaf het eerste ontwerp rekening gehouden met de stroomvoorziening. Eerst en vooral werd er uiteraard een apart stroomcircuit aangelegd dat enkel door de studio wordt gebruikt en heb ik bijzondere aandacht besteed aan het aanleggen van aarding in stervorm vanuit de zekeringkast zodat er alvast nooit aardlussen kunnen ontstaan die brom kunnen veroorzaken.
Om er zeker van te zijn dat er geen spanningsvallen meer mogelijk zijn heb ik toen geïnvesteerd in een APC - SMX3000HV - Smart-UPS X 3000VA:
Dit type professionele UPS (Uninterruptible Power Supply of noodstroomvoorziening) voor servers en data centers zorgt steeds voor een stabiele 230V en filtert alle storingen uit de inkomende netstroom. En omdat het een UPS is mag de netstroom ook helemaal wegvallen en dan schakelt hij over naar stroom uit interne batterijen, waardoor er steeds voldoende tijd rest om bv. de studio netjes uit schakelen en alles te saven wat er nog moet gesaved worden.
Maar ik ben toen nog een stap verder gegaan en heb na de UPS ook nog een FURMAN - P-2300 IT E - Prestige Series Symmetrically Balanced Power Conditioner geplaatst:
Deze Power Conditioner zorgt voor 'symmetrische stroom' volgens net hetzelfde principe dat bij symmetrische geluidsbekabeling gebruikt wordt. Dus in plaats van de 230 V via 1 koperdraad heen te sturen (Live) en via 1 koperdraad draad 0V (Neutral) wordt de 230V in 2 gesplitst en gaat er 115 V in fase over 1 koperdraad en 115 V in tegenfase over de 2de koperdraad (voor de ontvangende apparatuur maakt dit geen verschil uit) en elke storing die onderweg nog zou opgepikt worden heft zich op (fase + tegenfase = 0) wanneer het in de ontvangende apparatuur weer 230 V wordt. Dus alle stroomkabels die uit de FURMAN - P-2300 IT E vertrekken mogen naast bv. USB of UTP kabels liggen zonder risico op storingen.
Een bijkomend voordeel van de FURMAN - P-2300 IT E is ook nog dat deze een speciaal gewikkelde en afgeschermde toroïdale gebalanceerde scheidingstransformator (ringkerntransformator) heeft waardoor de inkomende netstroom 100% gescheiden is van de uitgaande stroom en vice-versa.
Dit is een foto van de binnenkant van een FURMAN - P-2300 IT E:
Er zitten ook nog in:
- Multi-Stage Protection (SMP) technology biedt het hoogste niveau van overspannings- en spanningsbeveiliging dat beschikbaar is
- Linear Filtering Technology (LiFT) biedt AC-stroomfiltering om schone stroom te garanderen voor ongeëvenaarde audio- en videokwaliteit
- Extreme Voltage Shutdown (EVS) circuits detecteren gevaarlijke spanningsschommelingen en schakelt zichzelf en aangesloten apparatuur veilig uit in onveilige omstandigheden
- Ground Fault Circuit Interrupter (GFCI) Il s'agit d'un dispositif différentiel résiduel qui détecte un déséquilibre du courant circulant dans les deux conducteurs de phase. Le courant « manquant » est alors supposément emprunter le conducteur de terre.
- 12 stopcontacten aan de achterzijde verdeeld over 2 van elkaar geïsoleerde banken van 6 stopcontacten
Het enige waar hij wellicht niet tegen kan is een blikseminslag :-)
De APC - SMX3000HV en de FURMAN - P-2300 IT E zijn dus steeds aanwezig geweest in de studio in Sint-Truiden, met 100% 'propere stroom' zonder dat je het ziet, tenzij je in de machinekamer komt en weet naar wat je kijkt. Ik ben al in heel wat studio's geweest en het is mij altijd opgevallen hoe weinig aandacht er aan de stroomkwaliteit besteed werd. En als ik dan zei dat ik tikjes in de luidsprekers hoorde was het antwoord ofwel dat hen dat niet opviel (heel bizar voor iemand die professioneel met geluid bezig is) of dat daar niets aan te doen valt en dat je die toch niet hoorde in de geluidsopnames. Dit vond ik toch steeds een vreemde redenering want je kan net heel veel aan doen aan vuile stroom (maar is niet goedkoop) en waarom zou bv. de analoge elektronica in een microfoonvoorversterker of AD-convertor immuun zijn voor vuile stroom?
Een volgende stap kwam met de upgrade naar Dolby Atmos Music 9.1.6 toen er meteen 10 Genelec 'The Ones' Smart Active Monitors bijkwamen. Elke SAM monitor heeft ingebouwde versterkers, deze hebben uiteraard ook netstroom nodig en al snel merkte ik dat bovenstaande combinatie niet meer voldoende propere stroom kan leveren. Beide toestellen kunnen 10A aan en als de gehele studio in bedrijf is (wat eerder uitzonderlijk is) doen de ingebouwde overbelastingsbeveiligingen hun werk en valt de studio zonder stroom.
Dit heb ik snel kunnen oplossen door de Dolby Atmos Music 9.1.6 monitors een aparte netstrooMaansluiting te geven en voor de handigheid heb ik gebruik gemaakt van 4 stuks FURMAN - M-10x E - Merit Series Standard Power Conditioners:
Ik gebruik ze vooral als compacte stekkerdozen (elke FURMAN - M-10x E heeft 10 strooMaansluitingen) naar de 15 Genelec 'The Ones' Smart Active Monitors + 2 Genelec SAM subwoofers + alle andere aanwezige monitors zodat ik alles gegroepeerd kan in- en uitschakelen. Maar de FURMAN - M-10x E hebben ook filtercircuits en bescherming tegen stroompieken dus ze leveren ook tot op zekere hoogte ook propere stroom en beschermen alle monitors tegen problemen op het stroomnet + ze kunnen alle 4 samen 40 A (wat eigenlijk absoluut niet nodig is)
Maar na nog extra aankopen van apparatuur en vooral dan de Apple Mac Pro computer met alles wat daarbij hoort bleek dat de APC - SMX3000HV en de FURMAN - P-2300 IT E weer niet voldoende sterk waren, de geleverde 10 A is net op het randje en er soms ook net te weinig. Ik heb dit een tijdje blijven aanzien tot het echt niet meer verantwoord was om met deze stroomvoorziening nog verder te gaan.
Ik heb dan ook alle synthesizers van de FURMAN - P-2300 IT E afgehaald want deze zijn verantwoordelijk voor 3 A van de beschikbare 10 A en synthesizers zijn minder gebaat bij de symmetrische stroom die de FURMAN - P-2300 IT E produceert. Hierdoor levert de FURMAN - P-2300 IT E nu nog slechts 7 A van de beschikbare 10 A en dat is meer dan voldoende 'headroom' om steeds stabiel te blijven werken.
Maar dan zat ik zonder Power Conditioning of bescherming voor alle synthesizers... en hier stopt dan in principe de 'Aandacht voor minder bekende details in de studio' want om dit probleem definitief op te lossen moet de titel nu zijn:
Nieuw in de machinekamer:
FURMAN - PL-PRO DMC E
Classic Series Advanced Power Conditioner
De FURMAN - PL-PRO DMC E Classic Series Advanced Power Conditioner is eigenlijk zo goed als identiek aan de FURMAN - P-2300 IT E maar dan zonder de ringkerntransformator en de symmetrische stroom + hij kan 16 A aan i.p.v. 10 A. Verder heeft hij exact dezelfde Power Conditioning en ingebouwde beveiligingen:
- Multi-Stage Protection (SMP) technology biedt het hoogste niveau van overspannings- en spanningsbeveiliging dat beschikbaar is
- Linear Filtering Technology (LiFT) biedt AC-stroomfiltering om schone stroom te garanderen voor ongeëvenaarde audio- en videokwaliteit
- Extreme Voltage Shutdown (EVS) circuits detecteren gevaarlijke spanningsschommelingen en schakelt zichzelf en aangesloten apparatuur veilig uit in onveilige omstandigheden
Hij heeft echter geen Ground Fault Circuit Interrupter (GFCI of verliesstroomschakelaar) maar de studio heeft sowieso zijn eigen differentieelautomaat in de zekeringkast en heeft ook geen 2 van elkaar geïsoleerde banken met stopcontacten.
En er zijn ook nog 2 uitschuifbare en dimbare 19" rack lampjes aanwezig en die komen ook nog goed van pas (zie verder).
Samengevat is de FURMAN - PL-PRO DMC E dus de ideale aanvulling van mijn FURMAN - P-2300 IT E.
Dus deze nieuwe FURMAN - PL-PRO DMC E verzorgt de stroom voor alle synthesizers en ik heb de 4 FURMAN - M-10x E die de 15 Genelec 'The Ones' Smart Active Monitors + 2 Genelec SAM subwoofers + alle andere aanwezige monitors beveiligen er ook op aangesloten. Hierdoor kunnen de FURMAN - M-10x E's ook genieten van de veel uitgebreidere beveiligingen in de FURMAN - PL-PRO DMC E (= SMP + LiFT + EVS). En volgens de technische specificaties van alle apparatuur die er op aangesloten is heb ik van de beschikbare 16 A nu nog 5 A headroom over wat ook prima is, maar dat zou enkel in het geval zijn dat alle monitors samen continue op vol vermogen geluid zouden produceren en dat is uiteraard letterlijk nooit het geval. Technisch is dit trouwens ook niet mogelijk omdat ik nooit geluid naar alle monitors tegelijkertijd kan sturen want het is net de bedoeling om te schakelen tussen de verschillende aanwezige monitor sets en het geluid met elkaar te gaan vergelijken.
Btw, ik heb ook van de gelegenheid gebruik gemaakt om een nieuw schakelpaneel te ontwerpen en te bouwen die alle aparte stroomcircuits in de studio aan- en uitschakelt.
Dit is een foto van het eindresultaat:
Het linkse blok met schakelaars krijgt stroom van de stopcontacten op de FURMAN - P-2300 IT E en het rechtse blok met schakelaars krijgt stroom van de stopcontacten op de FURMAN - PL-PRO DMC E. Beide blanco schakelaars zijn een reserve schakelaar maar ze geven in het eerste blok ook aan waar de scheiding zit tussen de 2 van elkaar geïsoleerde banken met stopcontacten op de FURMAN - P-2300 IT E. Dit zorgt voor een extra gefilterde scheiding waardoor binnen het eerste blok de schakelaars links van de blanco schakelaars de schakelaar(s) rechts van de blanco schakelaar elkaar niet kunnen storen en vice-versa. Dus enkel de RR (= Recording Room) krijgt stroom van de 2de geïsoleerde bank met stopcontacten op de FURMAN - P-2300 IT E.
In het rechtse blok krijgen alle schakelaars stroom van de stopcontacten op FURMAN - PL-PRO DMC E maar deze heeft geen van elkaar geïsoleerde banken met stopcontacten. Maar hier geeft de blanco schakelaar de scheiding aan tussen 2 aparte stroomkabels die van de FURMAN - PL-PRO DMC E komen. Deze heeft namelijk 10 stopcontacten die elk 10 A aankunnen met een gemeenschappelijk totaal van max. 16 A. Dus als ik maar 1 stroomkabel zou gebruiken vanuit 1 stopcontact voor alle schakelaars in het rechtse blok dan beperk het max. stroomverbruik tot 10A. Door met 2 stroomkabels te werken vanuit 2 stopcontacten en de belasting min of meer evenredig te verdelen over beide kabels heb ik indien nodig wel de beschikking over de max. belasting van 16 A.
Nog enkele extra weetjes over de 'propere stroom' in de studio:
- Zowel de FURMAN - P-2300 IT E, de FURMAN - PL-PRO DMC E als de APC - SMX3000HV - Smart-UPS X 3000VA hebben een eigen netstrooMaansluiting vanuit de zekeringkast in de machinekamer en zijn elk gezekerd met een 20 A automaat
- De APC - SMX3000HV - Smart-UPS X 3000VA zit niet standaard aangesloten tussen de netstroom en de FURMAN - P-2300 IT E maar kan door slechts 1 kabel te versteken eenvoudig geïntegreerd worden. De reden hiervoor is dat de APC - SMX3000HV - Smart-UPS X 3000VA erg luidruchtige ventilatoren heeft en ik hem dan ook enkel maar gebruik bij heel kritische sessies in de studio waarbij er op vlak van stroomvoorziening zeker niets fout mag gaan.
- Volgens de handleidingen bedraagt het gewicht van de toestellen:
- FURMAN - P-2300 IT E = 43 kg
- FURMAN - PL-PRO DMC E = 5,5 kg
- APC - SMX3000HV - Smart-UPS X 3000VA = 41 kg
En die 19" 'power rack' ziet er dan als volgt uit:
Op zowel de APC als op beide Furman Power Conditioners zijn LED meters aanwezig die o.a. het inkomende voltage laten zien en ze zijn het op de foto duidelijk niet met elkaar eens :-) Maar dit is normaal want volgens de handleidingen kunnen ze tot +/- 2 V afwijken en dan doen ze het eigenlijk best wel prima want het merendeel van de tijd laten ze alle 3 hetzelfde voltage zien. Dus misschien schommelde het voltage bij het nemen van de foto net op randje van 231 V en 232 V.
Btw, de 19" rack behuizing van DELOCK voor de schakelpaneel bestaat ook in het zwart maar deze was ten vroegste leverbaar in augustus 2026 dus had ik weinig andere keuze dan voor eentje in gebroken wit te gaan. Maar het lichtgrijze plastic paneel tussen de schakelaars in is ook alleen maar in het wit of grijs te verkrijgen en de schakelaars zijn sowieso wit dus denk ik dat gebroken wit uiteindelijk toch de juiste keuze is + eigenlijk vind ik het best nog wel mooi!
En om af te sluiten nog even volgende opmerking: die 'propere stroom' is echt wel een dingetje in de pro-audio wereld en al zeker bij audiofielen die beweren dat propere stroom je geluid dat uit de luidsprekers komt ook 'beter' zal doen klinken. Maar met die audiofielen ben ik het absoluut niet eens + die stelling valt ook wetenschappelijk niet te bewijzen. Mijn doel is eventuele harmonische vervuiling, hoogfrequente stoorsignalen en mogelijke tikjes en ontladingen uit de netstroom te filteren + vooral ook al mijn apparatuur in de studio zo goed mogelijk te beveiligen tegen problemen op het stroomnet en in het bijzonder dan tegen korte of lange stroompieken. Want het zal niet de eerste keer zijn dat er plots 380 V uit het stopcontact komt als er in de buurt aan het stroomnet gewerkt wordt. Ik heb het in ieder geval zelf al meegemaakt maar gelukkig zonder al teveel schade en dat was dankzij bovenvermelde Power Conditioning. Er zijn toen wel enkele LED lampen gesneuveld maar deze waren dan ook rechtstreeks aangesloten... op het stroomnet!
03 maart 2026
Vandaag start ik met een nieuw concept op mijn nieuwspagina's: speciale aandacht voor apparatuur of software die ik al lang gebruik maar die wat verstopt zit in de zeer uitgebreide pagina's met apparatuurlijsten van de studio. Het moeten niet altijd de grote nieuwe aankopen zijn die alle aandacht krijgen, soms zijn de kleine aankopen op zijn minst even belangrijk. Of is een klein softwarepakket in de loop der tijd uitgegroeid tot een instrument dat niet meer weg te denken valt in hedendaagse muziekproducties. Dit is er zo eentje...
Aandacht voor minder bekende details
in de studio:
Toontrack Superior Drummer 3
en alle SDX sound expansions
Ik kocht zopas de 29ste SDX sound expansion 'Drumopolis' voor Superior Drummer 3 geproduced door niemand minder dan Tony Visconti (waar ik heel lang geleden nog les van gekregen heb toen ik een workshop volgde voor muziekproducers) en opgenomen in de legendarische Metropolis Studios in Londen.
Ik gebruik Superior Drummer van Toontrack al sinds versie 2 (SD2) die uitgebracht werd in 2008 en opgevolgd werd door Superior Drummer 3 (SD3) in 2018.
Vele mensen uit het vak beschouwen SD3 als de Rolls-Royce van de virtuele drum productie software en ik ben daar geen uitzondering op. SD3 heeft ook zeer verdiend door de jaren heen al heel wat 'industry awards' ontvangen:
SD3 komt met een Core library van 230 GB aan drum samples waarvan het merendeel werd geproduced door George Massenburg. Er komt ook nog een heel uitgebreide set aan live ingespeelde MIDI grooves bij in de meest diverse muziekstijlen. Maar je kan SD3 ook gebruiken als een zeer uitgebreid virtueel drumstel live aangestuurd door een MIDI drumstel en ook dat heb ik gedaan door in 2013 meteen ook te investeren in een Roland TD-30KV V-Drums elektronisch drumstel (toen nog om samen met SD2 te gebruiken) om in 2017 uit te breiden naar een Roland TD-50KV V-Drums elektronisch drumstel met o.a. de digitale snare, digitaal ride cymbal en enkele jaren geleden ook de digitale hi-hat.
Bij SD2 werd het concept van 'sound expansions' toegevoegd met extra drum libraries en MIDI drum loops, maar dat bleef aanvankelijk nog een redelijk beperkt aanbod. Na de lancering van SD3 kwamen er echter geleidelijk nieuwe 'SDX sound expansions' op de markt specifiek voor gebruik met SD3. Het grote verschil met de vorige sound expansions voor SD2 is echter dat, net zoals bij de Core library van SD3, alle drumstellen nu met veel meer microfoons in de opnameruimte opgenomen/gesampeld werden waardoor de Core library en zo goed als alle SDX sound expansions nu volledig geschikt zijn voor immersief gebruik tot 11.1 systemen. En dus ook perfect voor gebruik in Dolby Atmos Music producties in 9.1.6 formaat zoals hier in de studio het geval is.
Ondertussen zijn er op 8 jaar tijd niet minder dan 29 SDX sound expansions beschikbaar die opgenomen in de meest legendarische studio's ter wereld door top producers en engineers. En hier wou ik toch eens graag even de focus op leggen want deze zijn alle 29 standaard beschikbaar in de studio voor wie dat niet mocht weten. Want ik vermeld hier geregeld nieuwe investeringen maar SDX sound expansions zijn zo van die investeringen die stuk per stuk het vermelden niet waard zijn, maar als je alles samen telt kom je al snel aan een stevig bedrag. Ik heb het even uitgerekend: de catalogusprijs vandaag voor een SDX sound expansions bedraagt 179 euro x 28 stuks = 5.012 euro + 279 euro voor de Orchestral Percussion SDX want die is 100 euro duurder wegens veel uitgebreider + nog 399 euro erbij voor de SD3 software met de Core library = 5.690 euro en dat vind ik toch zeker een aparte vermelding waard.
En als je het als sample data bekijkt nemen de SD3 Core library + de 29 SDX expansion packs in totaal 2.710 GB aan ruimte in op een SSD:
Dus als we 5.690 euro delen door 2.170 GB dan kost 1 GB aan sample data afgerond 2.62 euro wat eigenlijk best nog wel goed meevalt voor een sample library. Btw, aan de datum van de creatie van de Superior Drummer folder te zien werk ik op zijn minst sinds 3 juni 2013 met Superior Drummer. En ik heb het nog even wat verder nagekeken, ik heb een eerste mail van Toontrack waarin staat dat SD2 inderdaad op 3 juni 2013 bij Toontrack geregistreerd werd, dus ik werk ondertussen bijna 13 jaar met Superior Drummer.
Hier volgt een lijst van alle SDX sound expansions die op het moment dat je dit leest beschikbaar zijn in alfabetische orde, voor meer info over elke SDX sound expansion op zich kan je op de afbeelding klikken en kom je terecht op de product pagina van Toontrack zelf (waarom het mezelf moeilijk maken met telkens alle info samen te vatten op deze pagina als het ook makkelijk kan :-) Deze lijst zal dus telkens er een nieuwe SDX sound expansion uitkomt aangepast worden (laatste aanpassing: 03 maart 2026)
En welke vind ik nu de beste SDX sound expansion?
Dat is een hele moeilijke vraag want alles hangt af van de muziekproductie en wat past voor de ene productie is absoluut niet geschikt voor een andere... En het blijft mij nog steeds verbazen hoe met een drumstok op een trommel slaan in een opnameruimte zo verschillend kan klinken. Maar er zijn dan ook oneindig veel variabelen, zoals welke drumstok hoe hard geslagen wordt op welke trommel in welke opnameruimte met welke microfoon(s) gecapteerd op welke plaats in de opnameruimte geplaatst via welke microfoonvoorversterker(s) naar welke filter(s) en/of compressor(s) in of via welke mengtafel naar welk opnamemedium beluisterd via welke studio monitors. En dan praten we nog niet over de drumpartij zelf en zijn we nog helemaal niet aan het mixen.
En dat is dus net het handige van SD3 en al die SDX sound expansions want met bijna letterlijk één muisklik heb je een andere drumstok die slaat op een ander drumstel in een andere opnameruimte met andere opnamehardware en heb je bij manier van spreken (of zelfs letterlijk) op 10 minuten tijd 10 totaal verschillende drumstellen met elkaar vergeleken die opgenomen werden in totaal andere opnameomstandigheden. Vroeger (en vandaag eigenlijk nog steeds) kostte het op zijn minst een halve tot 1 extra dag studiotijd om een ander drumstel op te stellen en opnameklaar te maken, tenminste zolang je binnen dezelfde opnameruimte bleef, nu vlieg je met enkele muisklikken instant naar de beste opnamestudio's ter wereld waar de beste drumstellen speelklaar voor jou opgesteld staan. Zoals al eerder gezegd, SD3 blijft mij nog steeds verbazen... maar dat doe ik ook over het drinkwater dat uit de kraan komt en de elektriciteit in het stopcontact, zaken die we sowieso ook veel te vanzelfsprekend vinden...
Maar om terug te keren naar de voor mij beste SDX sound expansion, dan kom ik uiteindelijk toch uit bij de Orchestral Percussion SDX sound expansion denk ik... waar geen enkel drumstel op te vinden is :-)
01 februari 2026
Over veel te grote oogbollen en waarom ik eindelijk weer veel beter kan zien...
Enkele maanden geleden werden de natuurlijke ooglenzen in mijn ogen vervangen door kunstlenzen ten gevolge van snel gevorderde katarakt (staar). Dit is jaarlijks de meest uitgevoerde operatie in België en een zo goed als standaard procedure bij bejaarde mensen want katarakt is een klassieke ouderdomsziekte. Maar ik ben allesbehalve bejaard en bij mij was het helemaal geen kwestie van een operatie van een kwartiertje uitgevoerd door eender welke oogarts onder plaatselijke verdoving, wel integendeel... En dat verhaal wil ik toch graag even delen want ik heb een redelijk bizarre periode achter de rug.
Ik draag sinds ik 7 of 8 jaar oud ben een bril omdat ik bijziend ben en lang ging dat goed maar naarmate de jaren vorderden werd mijn zicht steeds slechter en slechter en de brillenglazen steeds dikker en dikker. Tot het stilaan stabiliseerde en vervolgens jarenlang stabiel bleef met een dioptrie van -8.25 (dioptrie = de sterkte van de benodigde brillenglazen). Maar 2 jaar geleden ging mijn zicht plots sterk achteruit, werd ontdekt dat allebei mijn ooglenzen katarakt hadden ontwikkeld en ging mijn bril naar dioptrie -9.25. En nog een jaar later bleek de katarakt nog veel erger geworden te zijn, ging de dioptrie van mijn bril meteen naar -13.00 en tijdens verdere testen bracht een nog hogere dioptrie geen enkele verbetering meer met zich mee.
De enige optie die nog restte was allebei de door katarakt aangetaste ooglenzen te vervangen door kunstlenzen en dan zouden alle problemen meteen definitief opgelost zijn. Dit is dan een phaco-emulsificatie (= het oplossen van de ooglens) + RLE (Refractive Lens Exchange = het vervangen van de ooglens door een kunstlens) en dat is dus zowat de meest uitgevoerde oogoperatie die er bestaat.
Maar dat was buiten mijn oogbollen gerekend want het was al lang geweten dat mijn oogbollen te groot zijn en na een lasermeting bleken deze ondertussen meer dan 5 mm groter en langer te zijn dan normaal (28 mm i.p.v. 23 mm). Mijn oogarts zei dat dit redelijk uitzonderlijk is en dat het vervangen van de ooglenzen niet mogelijk was zonder eerst een vitrectomie uit te voeren (= het verwijderen van het glasvocht uit de oogbol). Ze zei ook dat door de veel te grote oogbollen en mijn redelijk jonge leeftijd het een risicovolle operatie is omdat het glasvocht nog niet vanzelf is losgekomen van het netvlies (iets wat bij oudere mensen over het algemeen wel het geval is) waardoor het risico op een scheur in het netvlies of een gedeeltelijke of algehele loslating van het netvlies relatief groot is met mogelijke blindheid tot gevolg. Uiteindelijk heeft de oogarts mij dan in november 2024 doorverwezen naar prof. Stalmans van het UZ Leuven omdat hij daar als één van de weinige oogchirurgen in België in gespecialiseerd is (prof. Stalmans werd in 2017 door het televisieprogramma 'Topdokters' gevolgd).
Vervolgens heeft het tot juli 2025 geduurd vooraleer ik voor de eerste keer bij prof. Stalmans terecht kon en 2 maanden later na heel wat onderzoeken in het UZ Leuven werden de definitieve afspraken voor de 2 operaties gemaakt. Opmerkelijk: de katarakt was nog erger geworden (en dus de ooglenzen waren nog donkerder, taaier en dikker geworden) waardoor de uiteindelijke lasermeting een dioptrie liet zien die was opgelopen van -13.00 tot maar liefst -21.00. Er werd uiteindelijk gekozen om kunstlenzen in te planten die naar een definitieve dioptrie van -3.00 gaan i.p.v. 0.00 (= geen bril) voor allebei de ogen omdat ik graag een bril wil blijven dragen (ben ik al meer dan 50 jaar gewoon + een bril dragen heeft ook voordelen want brillenglazen beschermen je ogen en dus ook de kunstlenzen tegen wind, zand, UV-straling, enz...). Het blijkt trouwens sowieso erg moeilijk te zijn om met kuntlenzen exact op dioptrie 0.00 uit te komen want alles hangt af van hoe de kunstlens zich uiteindelijk innestelt in het lenszakje waardoor de kans toch redelijk groot is dat je uiteindelijk toch nog een licht corrigerende bril nodig zal hebben met dioptrie 0.25 of -0.25 of nog sterker.
De laatste keer met een bril met dioptrie -13.00, let op hoe smal mijn hoofd lijkt door de brillenglazen heen gezien...
En ra ra welk oog werd het eerst geopereerd?
Allebei de operaties werden uitgevoerd onder algehele verdoving op 10 en 13 oktober 2025, duurden telkens ongeveer anderhalf uur met telkens 2 dagen ziekenhuisverblijf erbij. Normaal zitten er 2 weken tussen operaties aan allebei de ogen maar bij mij zat er slechts een weekend tussen omdat het veel te belastend voor de hersenen zou zijn om 2 weken lang met een gecorrigeerd oog met dioptrie -3.00 en een oog met dioptrie -21.00 rond te moeten lopen.
De eerste operatie aan mijn rechteroog verliep perfect, bij de tweede operatie aan het linkeroog waren er echter complicaties en was er tijdens de vitrectomie inderdaad een scheur in het netvlies ontstaan. De genezing van het rechteroog verliep snel en goed, het linkeroog is tot op vandaag nog steeds niet 100% genezen, maar het zicht is met allebei de ogen wel zéér goed. Ik heb ondertussen ook al mijn definitieve nieuwe multifocale bril met rechts dioptrie -3.25 en links -3.00 dus ook hier was het moeilijk om perfect op -3.00 uit te komen. De laatste keer dat ik zo een lage dioptrie had is zeker 45 jaar geleden en in principe blijft dit zo voor de rest van mijn leven.
De tweede operatie is achter de rug en net terug op de kamer, maar ik wist nog niet dat er complicaties waren geweest...
En zeer zeldzaam: mijn hand zonder mijn oude getrouwe zilveren ringen...
Nog enkele leuke en soms redelijk bizarre ervaringen en weetjes:
- het rechteroog werd gevuld met water waardoor ik meteen terug goed kon zien
- mijn linkeroog werd gevuld met lucht om een gel op zijn plaats te houden die het gescheurde netvlies fixeerde waardoor ik lange tijd weinig tot niets kon zien. Je kan namelijk niet doorheen lucht in het oog kijken omdat lucht geen intermediair optisch medium is zoals bv. het water in het rechteroog of het glasvocht dat van nature in het oog aanwezig is
- bij de eerste test voor mijn linkeroog de dag na de operatie was de 'VT test' en het resultaat was 'VT 0.5m' wat letterlijk wil zeggen "Vinger Test 0,5 meter", m.a.w. ik kon enkel het verschil tussen 1 of 2 opgestoken vingers zien op een afstand van maximum een halve meter
- die lucht in het linkeroog werd door het oog vanzelf vervangen door nieuw aangemaakt glasvocht dus ik heb letterlijk mijn oog terug zien vollopen met glasvocht over een periode van 6 tot 8 weken tijd
- maar het bizarre is dat je netvlies alles ondersteboven 'ziet' omdat de ooglens het beeld dat van buiten komt ondersteboven op je netvlies projecteert (net zoals in een fotocamera het geval is) waardoor het oog zich in werkelijkheid onderaan weer met glasvocht begon te vullen maar je ziet het vanaf de bovenkant vullen. Dat glasvocht is weliswaar nog erg vuil maar is wel doorzichtbaar dus na verloop van tijd kan je boven de luchtbel heen kijken terwijl je in werkelijkheid onder de luchtbel heen kijkt
- eens de scheiding tussen lucht en glasvocht zich ongeveer in het midden van je oog bevindt, heb je als je je hoofd heen en weer beweegt letterlijk een perfecte waterpas in je oog en zag ik enkele weken lang overal alles wat scheef was. En dat is even schrikken want dan zie je wat er allemaal niet waterpas staat in de wereld, van kaders, schilderijen en beeldschermen aan de muur, over verkeers- en reclameborden op straat tot dakgoten, muren en zelfs nokken van daken + je kan dit ook niet 'niet zien' dus het is best wel een dingetje...
- als het oog bijna gevuld is, blijft er onderaan iets wat lijkt op een klein vuil plasje over (erg vergelijkbaar met een restje rode wijn in een wijnglas) waar je heel leuk mee heen en weer kan klotsen, terwijl je in werkelijkheid omhoog kijkt naar het restje lucht dat nog bovenop het glasvocht zit waarbij er vuil (o.a. rode bloedcellen) bovenop het glasvocht drijft
- dit plasje wordt dan kleiner en kleiner tot het een zwarte druppel wordt, dan een luchtbelletje met een zwart randje, een zwart stipje, een piepklein wit luchtbelletje, tot het uiteindelijk helemaal verdwijnt
- en dan heb ik het nog niet gehad over de sierlijke patronen die het vele vuil in het glasvocht maken, in het begin was het net alsof er iemand met een zwarte viltstift letters in je oog schrijft, dan worden dat zigzaggende gordijnen met honderden zwarte puntjes, dan slierten van zwarte puntjes die steeds fijner worden tot het glasvocht uiteindelijk weer zo goed als perfect helder is
- een mens heeft een primair oog en een secundair oog (is te vergelijken met rechtshandig of linkshandig zijn). Mijn primaire oog is het linkeroog dus toen ik met dat oog nog niet goed zag, werd voor mijn hersenen mijn rechteroog tijdelijk het primaire oog. Na verloop van tijd kon ik met mijn linkeroog echter terug beter en beter zien en op een avond zat ik TV te kijken en plotseling schakelden mijn hersenen terug naar het linkeroog als primaire oog. Dit was een zeer bijzondere ervaring, het was een erg gelukzalig en bevredigend gevoel, het was vergelijkbaar met na een lange reis weer terug thuiskomen want plots zag de wereld er weer uit zoals hij er altijd al had uitgezien. En het was een zeer duidelijk bewijs dat het de hersenen zijn die 'zien' en niet de ogen zelf want het enige wat ogen doen is licht omzetten in zenuwpulsen die de hersenen dan interpreteren tot het beeld dat je letterlijk enkel in je hoofd ziet. Dus plots hadden de hersenen weer voldoende informatie van het linkeroog ontvangen om terug het oude vertrouwde beeld samen te stellen, heel bizar...
- oh ja, ik heb ondertussen ook de definitieve rekening ontvangen, de operaties samen kostten meer dan 15.000 euro, waarvan slechts 348,48 euro voor de 2 kunstlenzen zelf inclusief forfaitaire kosten (één lensje op zichzelf kost zelfs maar 74,37 euro)... Maar ik heb uiteraard een goede hospitalisatieverzekering waardoor het mij uiteindelijk zo goed als niets gekost heeft
Achteraf gezien had ik misschien toch beter voor dioptrie 0.00 gekozen want ondanks het feit dat die kunstlenzen zeer goed zijn is er iets wat kunstlenzen niet kunnen ten opzichte van je natuurlijke ooglenzen en dat is: zich automatisch scherp kunnen stellen op iets. Het gevolg is dat een multifocale bril om zowel dichtbij als veraf mee te zien minder vloeiend werkt dan vroeger het geval was. Maar er is nog steeds de mogelijkheid om voor 2 monofocale brillen te gaan, eentje om ver mee te zien en een computerbril om dichtbij mee te zien. Maar daarvoor wacht ik nog even af tot mijn hersenen helemaal aan de multifocale glazen gewend zijn.
Samengevat was het een heel avontuur voor mij (nog los van het mogelijke risico om het zicht in één of allebei de ogen te verliezen), enerzijds met heel veel ongemakken, maar anderzijds ook met wonderlijke visuele effecten in mijn linkeroog en in mijn hersenen door het zich tergend traag terug vullen van het linkeroog met glasvocht, effecten die je wellicht maar één keer in je leven meemaakt...
En nu kan ik eindelijk alles op de beeldschermen in de studio weer prima zien, de kleine lettertjes onder de knoppen op de synthesizers lezen én de handleiding van de microgolfoven + deze uitkomst is definitief en daar kan ik alleen maar heel erg blij mee zijn. Uitroepteken!
Gelukkig nieuwjaar!
Copyright © 1995-2026 van Delta Music Belgium - Pro Tools | HDX Studio - Rummenweg 30 - 3800 Sint-Truiden - België
Alle rechten voorbehouden
Privacyverklaring en cookiebeleid
Alle productnamen, logo's en merken zijn eigendom van hun respectievelijke eigenaren.
Alle bedrijfs-, product- en servicenamen die op deze website worden gebruikt, dienen uitsluitend ter identificatie.
Het gebruik van deze namen, logo's en merken impliceert geen endorsement.
